50 Jaroj Sen Mao Zedong: La Heredaĵo kaj Kontraŭdiroj de la Fondinto de Moderna Ĉinio

Kvin jardekojn post la morto de Mao Zedong, okazinta la 9-an de septembro 1976, lia trajektorio restas en la centro de la konstruado de moderna Ĉinio. Kiel ĉefa gvidanto de la Revolucio de 1949, la komunista komandanto finis la periodon konatan kiel la “jarcento de hontigoj”, unuigante la landon post jardekoj da interna milito kaj eksterlanda interveno por fondi la Popolan Republikon Ĉinio.

Lia teoria verkaro adaptis la marksismon al la azia kunteksto metante la kampularon en la centron de la revolucia lukto, koncepto kiu konsolidis la maoismon. Liaj ideoj pri gerila militado kaj politika agado estis kompilitaj en “La Ruĝa Libreto”, verko masive distribuita tutmonde, kiu influis diversajn politikajn movadojn dum la dua duono de la 20-a jarcento.

La heredaĵo de la ĉina gvidanto restas markita de ambiguecoj kaj profundaj kontraŭdiroj. Unuflanke, Mao estas festata pro la konsolidado de la ĉina suvereneco kaj la komencaj progresoj en analfabeteco-eliminado kaj vivatendo; aliflanke, liaj drastaj politikoj, kiel la Granda Salto Antaŭen kaj la Kultura Revolucio, rezultigis ekonomiajn katastrofojn kaj milionojn da mortoj. Hodiaŭ, laŭ la gvidlinio, ke lia heredaĵo reprezentas “70% da sukcesoj kaj 30% da eraroj”, Ĉinio kombinas la respekton al lia historia figuro kun tutmondigita ekonomia modelo sufiĉe malproksima de la ortodokseco de lia epoko.